Terreur in de Voortuin

Vraag de wanhopige inwoners van Ter Apel, Budel, Maarheeze of de dorpen rondom de talloze dwang-AZC's maar eens hoe de multiculturele verrijking er in de praktijk uitziet. Het antwoord is een dagelijkse realiteit van intimidatie, winkeldiefstal, vernieling, aanranding en geweld. We hebben het hier allang niet meer over zielige oorlogsvluchtelingen. We hebben het over een leger aan zogenaamde 'veiligelanders' – jonge mannen uit landen als Marokko, Algerije en Tunesië – die hier absoluut niets te zoeken hebben, maar ons land gebruiken als hun persoonlijke strooptocht.

Het is een grof schandaal dat de Nederlandse overheid de veiligheid van haar eigen burgers opoffert op het altaar van het politiek-correcte asielbeleid. Lokale supermarkteigenaren moeten zich blauw betalen aan particuliere beveiligers omdat de schappen dagelijks worden leeggeroofd. Vrouwen en meisjes durven 's avonds niet meer over straat of in de bus te stappen uit angst voor intimiderende groepen asielzoekers. En wat doet de staat? Die kijkt weg. De politie is overbelast en dweilt met de kraan open, terwijl dit tuig onze agenten en ons slappe rechtssysteem recht in het gezicht uitlacht.

Dit is geen incidenteel probleem, dit is een structurele ontwrichting van de openbare orde. De oplossing vereist politieke moed die in Den Haag ver te zoeken is: veiligelanders en criminele asielzoekers moeten direct van de straat worden gehaald, vastgezet worden in sobere, gesloten detentiecentra en per ommegaande op een militair transportvliegtuig naar het land van herkomst worden gezet. Wie zich hier misdraagt, verspeelt op de seconde af elk recht op opvang. Nederland is geen openluchtgevangenis voor het uitschot van Noord-Afrika.