De Asielmagneet Nederland

Laten we stoppen met de hypocriete sprookjes over 'solidariteit' en 'internationale verdragen'. De keiharde realiteit is dat Nederland is verworden tot de ultieme asielmagneet van het westerse halfrond. Waarom doorkruisen migranten uit het Midden-Oosten en Afrika zes of zeven veilige landen om specifiek in Ter Apel aan de poort te rammelen? Niet vanwege ons klimaat. Ze komen voor de ongeëvenaarde, door de belastingbetaler gefinancierde welvaartsstaat die we hier gratis weggeven.

De cijfers zijn misselijkmakend. Terwijl een hele generatie Nederlandse jongeren noodgedwongen tot hun dertigste op de zolderkamer bij hun ouders wegkwijnt omdat er simpelweg geen betaalbare woningen zijn, krijgen statushouders in talloze gemeenten nog steeds voorrang op een sociale huurwoning. Het is een regelrechte schoffering van de eigen bevolking. Zodra de verblijfsvergunning binnen is, gaat de subsidiekraan wagenwijd open: gratis zorgverzekering, inrichtingskrediet, bijstandsuitkering en de beruchte, uiterst soepele nareisregels waarmee hele families deze kant op worden gehaald.

We subsidiëren onze eigen ondergang. De miljarden die het asielcircus jaarlijks kost – van de opvang in luxe hotels tot de eindeloze juridische procedures gefinancierd door de staat – worden direct onttrokken aan onze eigen ouderenzorg, ons onderwijs en onze infrastructuur. Het Haagse establishment weigert de enige effectieve maatregel te nemen: een totale asielstop, het opzeggen van verouderde VN-verdragen en het invoeren van een Deens model waarbij opvang uitsluitend in de regio plaatsvindt. Zolang we gratis huizen en geld blijven uitdelen, dweilen we met de kraan open en lachen de mensensmokkelaars zich rijk.