Asieldwang: Hoe de Haagse Elite de Lokale Democratie Sloopt

De kiezer heeft gesproken, maar in Den Haag zijn ze blijkbaar doof. Terwijl in tientallen gemeenten de bevolking via de stembus een keihard 'Nee' heeft uitgesproken tegen de verdere import van asielzoekers, draait de Haagse dwangmachine overuren. De beruchte spreidingswet – beter bekend als de asieldwangwet – wordt nu door het establishment gebruikt als een sloopkogel om de lokale democratie met de grond gelijk te maken.

Neem Maassluis. De burgers kozen daar massaal voor Leefbaar Maessluys en de VVD, met een glashelder mandaat: nul asielzoekers. Maar wat gebeurt er? Burgemeester Jack de Vries, een oud-CDA-spindoctor die zijn baantje dankt aan het partijkartel, komt plotseling in "gewetensnood". Niet vanwege de onveiligheid op straat, de overlast, of de onbetaalbare woningen voor onze eigen jeugd, maar omdat hij moet buigen voor de asielindustrie. Het is het klassieke patroon: de ongekozen burgemeester fungeert als de trouwe waakhond van de linkse elite, klaar om de eigen bevolking te verraden zodra Den Haag fluit.

En natuurlijk staan de gebruikelijke verdachten direct klaar om de rebellerende gemeenten de les te lezen. PvdA-coryfee en VNG-voorzitter Sharon Dijksma, veilig opererend vanuit haar ivoren toren, spreekt schande van wethouders die wél naar hun kiezers luisteren. Commissaris van de Koning Wouter Kolff durft het zelfs aan om burgemeesters de "hoeders van de rechtsstaat" te noemen. Welke rechtsstaat? De staat die toestaat dat onze verzorgingsstaat wordt leeggezogen door gelukszoekers, terwijl de eigen bevolking op een wachtlijst crepeert?

Het establishment gebruikt de ambtseed als een goedkoop chantagemiddel. Ze eisen blinde gehoorzaamheid aan een wet die ons land kapotmaakt. In plaats van de grenzen te sluiten en de absurde instroom te stoppen, kiest men ervoor om de ellende van Ter Apel als een olievlek over heel Nederland uit te smeren. Elk rustig dorp en elke veilige wijk moet boeten voor het falende opengrenzenbeleid van de afgelopen decennia. De realiteit op straat – de oververtegenwoordiging in de criminaliteitscijfers van het CBS, de onveilige stations, de geteisterde winkelcentra – wordt door deze regenten ijskoud genegeerd.

Het is tijd dat lokale bestuurders hun rug recht houden. Nul asielzoekers betekent nul asielzoekers. Laat Dijksma, Pechtold en de rest van het asielkartel maar dreigen. De ware hoeders van de democratie zijn niet de ongekozen burgemeesters, maar de volksvertegenwoordigers die de moed hebben om hun kiezers te beschermen tegen deze waanzin. Geef geen duimbreed toe. Onze dorpen en steden zijn geen opvangkampen voor de rest van de wereld.