De asieldictatuur draait overuren

De Haagse asielmachine draait op volle toeren en de dictatuur van de spreidingswet is een feit. Asielminister Bart van den Brink speelt voor autoritaire schoolmeester en roept 250 gemeenten die weigeren te buigen voor de asieldwangwet op het matje. De boodschap vanuit het ministerie is ijskoud: open uw deuren voor de eindeloze stroom asielzoekers, of anders zwaait er wat.

Terwijl de gewone, hardwerkende Nederlander geen betaalbare woning meer kan vinden en onze verzorgingsstaat kraakt in al haar voegen, drukt het politieke establishment haar opengrenzenfetisj meedogenloos door. Maar liefst 250 van de 342 gemeenten halen de absurde doelstellingen van de dwangwet niet. En terecht. Lokale bestuurders zien de keiharde realiteit op straat: de komst van asielzoekerscentra leidt steevast tot overlast, onveiligheid en volkswoede. De demonstraties en rellen van de afgelopen weken spreken boekdelen, maar de ivoren toren in Den Haag is structureel doof voor de noodkreet van het eigen volk.

Kijk naar het tragische lot van gemeenten als Westerwolde (Ter Apel) en Stadskanaal. Deze dorpen worden compleet onder de voet gelopen door het falende overheidsbeleid. Westerwolde zou volgens de wet 124 asielzoekers moeten opvangen, maar stikt momenteel onder de last van maar liefst 2279 bedden. Stadskanaal mag de rommel van Ter Apel opruimen en huisvest er nu al 472 in plaats van de verplichte 127. Dit is geen 'eerlijke verdeling', dit is de systematische vernietiging van onze lokale gemeenschappen door de asielindustrie.

En wat is de 'oplossing' van minister Van den Brink? Nog meer dwang. Vóór 2027 moeten er nog eens ruim veertigduizend permanente opvangplekken bij komen. Veertigduizend! Terwijl burgemeesters wanhopig proberen de boel te sussen met peperdure noodopvang, eist het ministerie permanente overgave. Steden als Groningen en Tilburg worden gedwongen om nog honderden extra plekken uit de grond te stampen, uiteraard ten koste van de eigen inwoners.

Het is de hoogste tijd dat we stoppen met dweilen met de kraan open. Het probleem is niet een tekort aan bedden; het probleem is de wagenwijd openstaande grens. Zolang de politiek weigert om een keiharde asielstop in te voeren, zal uiteindelijk elke Nederlandse gemeente veranderen in een Ter Apel. De Nederlandse belastingbetaler draait op voor de miljardenrekening, terwijl de asielindustrie lachend casht. Stop de dwangwet, sluit de grenzen en zet de Nederlander eindelijk weer op één.